Nýtt ár!

Nú er árið 2007 gengið í garð. Við höfum öll verið að bíða eftir þessu ári vegna þess að þrjár seinustu tölurnar eru 007 eins og númerið hjá james bond sem líka 007. Ótrúlegt, ég veit!!!!

En hvað um það. Ég skammast fyrir hrikalega lélegt blogglíf. Seinasta bloggfærsla mín var sett inn í september síðastliðinn árið 2006. (006 eru einmitt þrjár síðustu tölurnar í 2006 og númer njósnarans í GoldenEye sem sveik james bond.) Ég vil kenna engum tíma um þetta skrifleysi en núna lífið allt annað. Af mér er allt gott að frétta. Er að vinna í olduselskóla og Kokku. Allt er gaman og alltaf er það jafnleiðinlegt að segja frá því hvað maður hefur verið að gera undanfarna daga, viku(r) og mánuði. Nú er sem stendur er ég að undirbúa Lundúnarferð og Parísar ferð. Já, frábært.

Ég er einmitt á þeim tímapunkti þar sem svolítil óvissa ríkir um framtíð mína. Ég er hættur við að taka yfir heiminn og er frekar að vinna í skólaumsóknum og gengur það ágætlega. Saddam Hussein er dáinn og fannst mér frekar ógeðslegt hvernig var staðið af því öllu saman. Þó svo að hann hafi verið morðóður mannhatari þá finnst mér dauðarefsingar ekki eiga rétt á sér.

Svo fór ég á Kaldaslóð. Mér finnst plottið og söguþráðurinn ágætur en aldrei á ævinni hef ég séð jafn illa skrifuð samtöl. Ég var með ælufötuna allan tíman í bíóinu og náði eiginlega að fylla hana. Viðbjóðslega illa skrifuð. Svo fór ég líka á Happy Feet. Hún var heldur ekki skemmtileg. Ef Robin William hafi ekki verið í henni þá hefði hún verið enn verri. Söguþráðurinn er ömurlegur. Tóm viltleysa. Ég nenni ekki að nöldra meira.

-benni gröndal

Kvöldið...

Ég var að lesa eitthvað dagblað um daginn þar sem ég rakst auglýsingu frá einu knattspyrnufélagi hér úr Reykjavík. Þetta tiltekna knattspyrnufélag var að auglýsa í stöðu yfirþjálfara yngri flokka félagsins. Allt í góðu með það en þegar kom að seinni málsgrein auglýsingarinnar þá tóku þeir fram að ekki myndi þetta skemma ef hann væri vel köttaður.

Hvað í andskotanum er að þessu félagsliði. Þetta var annað hvort Þróttur eða Valur minnir mig. Það skiptir kannski ekki öllu máli. Það má greinilega segja allt núna. Menn eru hættir að vanda sig við auglýsingagerð. Þetta er sönnun þess að íþróttafólk hefur eiginlega ekkert á milli eyrnanna. Kannski létu þau bara yngri flokkana alfarið um að semja þessa auglýsingu. Það kæmi ekki óvart. Eru knattspyrnufélöginn ekki alltaf að tala um hversu fátæk þau eru.

Þegar búið að er taka íþrótta grein gera hana að keppnisíþrótt þá gerist eitthvað og þá fara menn að hugsa um peninga en ekki ástina á íþróttinni. Maður á bara að leika sér. Ég fór á tónleika um daginn. ÞEtta voru Morrisey tónleikar. Bestu tónleikar sem ég hef nokkurntíma farið á. Morrisey og félagar hans byrjuðu af svo miklum krafti að ég átti ekki til orð. Hann er svo sjúklega góður performer. Hann var rólegur, yfirvegaður og síðast ekki síst fokking öruggur. Eftir þetta sannfærðist ég endanlega um að The Smiths og Morrisey eru mitt uppáhald. Algerlega. Bara að sjá átrúnaðargoðið er ólýsanlegt. Oft var ég nærri því fella tár af gleði. Morrisey er einn ef ekki besti textasmiður sem til er í heiminum í dag. Smiths er bara svo dásamlega falleg samsetning raddar Morrisey, texta hans og tónlistar og hljóms sveitarinnar.

-benni

Veturinn byrjaður og sjónvarpið drepur

Nú er fjörið byrjað. Ég er byrjaður sem stuðningsfulltrúi í Ölduselskóla (nýja vinnan) og líka í frístundaheimili. Nýja skólaárið byrjar vel og ég er mjög spenntur fyrir þessu. En hvað sem því líður þá finnst mér mjög skrítið að fara af stað inn í veturinn og vera ekki að fara í Kvennó. Það er ótrúlegt hvað ég sakna skólans. Mig langar svo að fara aftur í kvennó, hitta alla krakkana og kennarana. En svona leikur lífið við manni.

Sjónvarp er verk djöfullsins. Eins og árni vinur minn komst að orði einhvern tíma þá dregur það allt hugvit úr manni. Þetta er svo satt. En auðvitað er kannski ekki hægt að alhæfa. Það eru til þættir í sjónvarpinu sem gerðir til að fræða. Svo eru þættir til að skemmta eins Friends, Spaugstofan og ársþing Framsóknarflokksins. Svo maður líði vel eftir það þá er það ekki gott. Hausinn þinn er dofinn eftir langt sjónvarpsgláp. Þegar ég átti heima í Grindavík þá fór ég í skólan og fór svo heim og horfði á sjónvarpið. Ég átti ekki marga vini þannig að ég hafði ekki mikið annað að gera en að stunda áhorf af miklu magni. En þegar leið á seinni helming ársins þá fór leikfélagið af stað og ég tók þátt í því. Svo fór ég heim og horfði á sjónvarp. Þetta var ekki góður vítahringur. Þegar ég byrjaði í Kvennó þá skánaði þetta, ég horfði minna á sjónvarp. Núna í dag þá bý ég með þremur vinum mínum og þar reyni ég meðvitað að horfa eins lítið sjónvarp og ég get. Árni horfir eiginlega ekkert á sjónvarp og þar af leiðandi gott fordæmi fyrir mig. Það er ekkert í þessu tæki sem ætti að heilla mann og tæla. Við sem neyslusamfélag erum bara orðin svo vön þessu að við getum ekki lifað á þess. Það er svo rangt. Maður á lesa meira og glápa minna.

Hugsum áður en við tökum allt inn og látum ekki yfirvöld þessa lands valta yfir okkur eins.

-Benni

Góða nótt

Ég sit hér einn í sófanum í Barmahlíðinni klukkan 02:02 að nóttu til og var að koma heim. Mér finnst það vera mikill miskilningur að þurfa að fara eitthvað út á land um verslunarmannahelgina. Allaveganna heillar það mig ekkert að fara eitthvað um þá helgi þegar þú getur farið eitthvað hverja einustu helgi ársina eða kannski næstum því allar. Í gær var matarboð þar sem öll fjölskyldan kom saman, Árni kom með annars hefði verið einn heima því Elli og Ásta fór út á land, kvöldið byrjaði á því að okkur voru réttir tveir kaldir bjórar og svo hófst æðisleg romm smökkun hjá pabba. Hann keypti nefnilega nokkrar tegundir af romm á Hawaii þegar hann og mamma voru þar í vor. Rommið var gott að vanda. Við alveg frábæran mat sem mamma og Haukur bróðir elduðu í sameiningu. Það folaldakjöt og svo lamb. Það var líka einhver kjúklinga réttur, ég smakkaði hann ekki. Svo þegar maturinn kláraðist þá bauð ég uppá Tyrkneskt te sem flestir þáðu og þótti öllum það mjög gott enda er það það. Seinna um kvöldið þá fengum við karlkyns hluti familýunnar Pastis eða eins og það er bara kallað Ricard (Ríka, borið fram) Þetta er áfengur franskur drykkur. Hann er nánartiltekið frá suður frakklandi og er minn uppáhalds. Þegar flestir voru vel ölvaðir þá héldu við heim á leið eftir massa gott kvöld.

Fyrri í dag þá horfðum við Árni á myndina V for Vandetta. Hún er svo ótrúlega góð að það er ekki eðlilegt. Hún er bræðurna sem gerðu The Matrix. Mér finnst þessi miklu betri en Matrix myndirnar. Þessi er miklu pólitískari sem ég fíla og það er allt öðruvísi sjarmi yfir V for Vandetta heldur yfir Matrix og hann höfðar miklu frekar til mín. Eftir að maður er búinn að horfa á V for Vandetta þá fer hausinn á manni alveg í gang. Manni langar að gera eitthvað rosalegt eitthvað byltingarkennt. Kannski sprengja upp alþingishúsið? Hver veit? Mér finnst hún sýna ástand sem gæti hafa orðið ef þeir Stalín eða Hitler hefðu ekki tapað og verið drepnir. Svona einræðis ógnarstjórn þar sem einn maður ræður yfir öllu. Það má sjá margt líkt með þessari mynd og valdatíð Hitlers til dæmis. Fréttamaðurinn og rödd Lúndúna í myndinni Lewis Prothero má til dæmis líkja við Göbbels sem var áróðursmálaráðherra Hitlers . Himmler sem stjórnaði SS sveitum Nazista sem í líki Creedy sem yfirmaður lögreglu í myndinni og svo síðast ekki síst sjálfur einræðisherrann kanslarinn Shutler sem er Hitler. Kanslari er bara til í Þýskalandi þannig að þetta bein tilvísun Adolf Hitler. Svo sýnir myndin okkur bara það að þarf aðeins einn til þess að breyta öllu. Þetta er reyndar mjög marxískt eins og Árni vinur minn benti réttilega á þegar við sáum hana. Einhver verknaður er framinn og þá hefur hann einhverjar afleðingar í för með sér og það verður til gagnverknaður eins sjálfur V sagði í myndinni.

En jæja ég er búinn að ræða nóg um þessa mynd, ég held kannski áfram seinna. Þessi mynd fer alveg í topp 5 listann yfir uppáhalds myndirnar mínar. En hvað um það þá byð ég ykkur um að að lifa vel.

Kveðja
-Benni

Góðan Kvöldið

Ég hef flutt mig um set. Ástæðan fyrir því er sú að ég man ekki lengur passwördið og allt það. Svo fær maður líka bara stundum leið ýmsum hlutum þar á meðal gömlum blogg síðum. Ég vil samt meina að hún sé flott og hún Lilja vinkona mín á hrós skilið fyrir gera þetta fyrir mig.

En annars er þetta allt gott að frétta af mér. Ég náði að útskrifast og fékk meira að segja verðlaun fyrir gott starf í þágu nemendafélagsins og skólan en það er ekki frásögu færandi nema hvað að það sem ég fékk í verðlaun var einhverskonar sjálfshjálparbók eftir tvo íslenska sálfræðinga. Mér fannst þetta mjög fyndið og hló mikið að þessu eða kannski hló ég svolítið með þessu líka. Svo kom hin árlega árbók, Egla, út þar sem myndin af mér var ekki fullkláruð og það vantaði einn texta um. Ég var svo sannarlega ekki sáttu með það en ég var mjög sáttur með textana sem birtust. Sannir vinir þar á ferð sem skrifuðu þá. Takk Daði og Ásgeir. Svo fórum við til Tyrklands, það var ekkert nema geðveikt. Ótrúlega gaman og stuð hvern einasta dag. En ég segi frá henni seinna. Svo þegar ég kom heim þá fór ég að vinna á Jómfrúnni en um miðjan júlí þá hætti ég þar og fór að vinna í Borgarleikhúsinu sem aðstoðarleikstjóri. Leikararnir voru í spunavinnu og starf mitt var basecally taka upp spunanna og skrifa upp trans-script eftir þeim sem verður svo unnið meira. Andri Snær Magnason fær svo þennan texta og skrifa leikrit. Þetta er mjög spennandi. Já ég er líka fluttu út og bý núna í Barmahlíðinni númer 8 með vinum mínum Árna, Ella og kærustunni hans Ástu og kettinum þeirra Ripley (Skírð eftir aðalpersónunni í Alien myndunum) Við erum einmitt að leika í sýningu sem einmitt hann Árni skrifaði og leikstýrir. Við frumsýnum það í ágúst. Það er mjög fyndið og skemmtilegt. Spennandi. Lífið leikur við annars mig, á slæma og góða vegu. Sem er fínt þá jafnast það út og kemur út á núlli eða kannski aðeins plús það. 0+

Ég heiti því að vera ekki svona egócentriskur bloggfærslum framtíðarinnar.

Góðar stundir
-Benni